သာမေဏေက်ာ္စာသင္တိုက္

“သဗၺဒါနံ ဓမၼဒါနံ ဇိနာတိ = အလွဴအားလံုးတြင္ တရားအလွဴသည္ အျမတ္ဆံုး”

ေဟာဒီကမၻာေျမႀကီးကေန အထက္ျဗဟၼာျပည္အထိ လွဴတန္းဖြယ္ရာမ်ား အျပည့္ ဘုရားရွင္ အစရွိေသာ အရိယာ သံဃာေတာ္မ်ားကို လွဴလို႔ရတဲ့အက်ိဳးတရားထက္ အဲဒီအလွဴမွာ ေဟာၾကားတဲ့ တရားတပုဒ္က ပိုျမတ္ပါတယ္။
ဘာ့ေၾကာင့္ပါလိမ့္-
ယခုလို အလွဴလုပ္ျခင္းဟာ တရားကို နာဖူးလို႔တာ လုပ္တာျဖစ္ၿပီး တရားေတာ္ကို မနာယူဖူးလ်င္ ျပဳလုပ္မွာ မဟုတ္လို႔ ျဖစ္ပါတယ္။
အကယ္လို႔သာ သတၱ၀ါေတြဟာ တရားကို မနာယူရဖူးဆိုရင္ ဆြမ္းတဇြန္းေတာင္မွ ေလာင္းမွာ မဟုတ္ပါဘူးလို႔ ဘုရားက ေဟာခဲ့ပါသည္။

ပညာပါရမီအရာ ကၽြမ္းက်င္ပါတယ္ဆိုတဲ့ အရွင္သာရိပုတၱရာ မေထရ္ျမတ္ေတာင္ သူ႕ဆရာအရွင္အႆဇိ မေထရ္ျမတ္ထံက တရားနာရလို႔သာ တရားထူးရ (ရဟႏၱာျဖစ္) ျခင္းျဖစ္ေပသည္။ (ဘုရားရွင္ကလြဲလ်င္ သာ၀ကမ်ားသည္ ပရေတာေဃာသ သူတပါးေျကြးေၾကာ္ျခင္း- ႏိႈးေဆာ္ျခင္းမွ ကင္းၿပီး တရားထူး မရႏိုင္ေပ)
ထို႔ေၾကာင့္ တရားနာရျခင္း၊ သို႔မဟုတ္ တရားကို ေပးလွဴျခင္းသည္ အလွဴတကာ အားလံုးထက္ အျမတ္ဆံုး ျဖစ္ရေလသည္။

မွတ္ခ်က္။ ။ဓမၼပဒအ႒ကထာ၊ သကၠပဥွသုတ္ လာ စာသားမ်ားကုိ အတိုခ်ဳပ္ ေရးထားျခင္းျဖစ္ပါသည္။

အရွင္ေတဇနိယာလကၤာရ (ေခတၱ- ကိုလံဘို)